Бӯйидани гули санҷид фараҳ меоварад

37

Санҷид ( ҷигитак ) — Ин дарахт ва меваи маълум аст. Ду хел мешавад: санҷиди зоғак ва одӣ. Навъи одии онро дар богот парвариш мекунанд. Қувваташ то ду сол боқӣ мемонад. Мизоҷаш дар дараҷаи якум сард ва дар дувум хушк аст, вале хушкӣ дар хоми он зиёдтар мебошад. Хислатҳои шифобахши он: ин қувватбахш ва фараҳовар мебошад. Хӯрдани санҷид барои дарди саре, ки дар натиҷаи ба сар баромадани бухорот аз меъда ва дигар узвҳои поёни бадан бошад, шифо мебахшад; сурфаи гармро таскин медиҳад, меъдаро қувват мебахшад ва қуввати нигоҳдорандагии онро меафзояд, инчунин бофти ин узвро мустаҳкам мекунад; иллати қай карданро таскин медиҳад, шиддати сафроро мешиканад, ба меъда баромадани бухорҳои зарарнок ва рехта шудани моддаҳои бегонаро манъ мекунад. Агар санҷиди хомро бихӯранд, беҷо равон шудани рӯтубатро аз ҳар як ҷойи бадан, ки бошад ва инчунин исҳолро манъ мекунад. Ордакашро бихӯранд ҳам, ҳамин гуна таъсир дорад; харошида шудани сатҳи даруни рӯдаҳоро, ки сабабаш бисер гаштани сафро бошад, шифо мебахшад, бисер омадани пешоб ва чакмезакро ба ислоҳ меоварад; ордаки санчидро хӯронидан ба кӯдакон бисёр хуб аст, зеро ки ин барои мизоҷи онон бисёр форам мебошад. Миқдори як бор хӯрдан аз санҷид дар як рӯз то 50 адад мебошад. Гули санҷид сафед ва моил ба зардӣ, бисёр хушбӯй аст.Мизоҷи ин гулаш дар дараҷаи дувум гарм ва хушк аст. СанҷидХислатҳои шифобахши он; ин барангезандаи шаҳвати боҳ аст хусусан дар занон. Бинобар ин духтарони наврасро аз бӯйидани гули санҷид манъ менамоянд. Бӯйидани гулаш низ фараҳ меоварад, дил ва майнаро қувват мебахшад. Агар бихӯранд, барои бемориҳои вобаста ба майна, монанди: фолиҷ ва кузоз (столбняк) дору мебошад; майна ва дилро қавӣ мегардонад. Инчунин хӯрдани гули он дамкӯтаҳӣ ва захми шушро сиҳат мекунад, меъда ва ҷигарро қувват мебахшад, гиреҳҳоро мекушояд, бодҳоро таҳлил медиҳад; истисқо (водянка), зардпарвин ва ларзи табҳоро дафъ мекунад. Миқдори як бор хӯрдан дар як рӯз аз гули санҷид 4,5 грамм аст. Агар барги санҷидро ба ҷароҳат ва захмҳо гузошта банданд, ба рим меоварад, рими онро пок месозад ва сиҳат мегардонад, ки ба давои дигар ҳоҷат нест. Агар барги тараш набошад, барги хушкашро ҳам ба кор баранд, равост. Аз санҷид равған ҳам тайёр мекунанд ба ин тариқ. Баргҳои санҷидро дар равған то муҳарро шуданаш меҷӯшонанд. Ин равғани санҷид ҳисоб меёбад. Молидани ин барои буғум ва пайвандҳои бадан, суст ва нотавон гаштани аъзо даво мебошад, мӯйро дароз мекунад.

НЕТ КОММЕНТАРИЕВ

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ