Йӯрмадӯзӣ — оро додани матоъ бо нақшу нигори музайян

0
146 просмотров

Ҳунар сармояи гаронест, ки онро бо ягон дороӣ, сарват, симу зар иваз кардану харидан ғайриимкон аст. Ҳунар ба инсон бузургию шаҳомат бахшида, ӯро болидарӯҳ ва сарбаланд мегардонад.

Ҳунар зиндагиро зебоӣ мебахшад. Шахси боҳунар дарахти босамареро мемонад, ки ба меваҳои болаззату хӯрданбоб монанд аст. Шахси боҳунар дарёеро мемонад, ки дар он ҳамеша оби зулолу ошомиданӣ мебошад.

Имрӯз дар бахши «Ҳунар» дар бораи ҳунари йӯрмадӯзӣ сухан хоҳем гуфт.

Похожее изображение

ЙӮРМАДӮЗӢ – яке аз ҳунарҳои қадима буда, бо истифода аз нақшу нигори мухталиф матоъ оро дода мешавад. Ҳунари йӯрмадӯзӣ дар тамоми минтақаи Тоҷикистон маъмул аст.

Шахси йӯрмадӯз ҳар як дақиқаи умри худро ғанимат мешуморад ва онро бамаврид истифода мебарад. Намегузорад, ки лаҳзае ройгон гузарад. Дар рӯи матоъ бо нақшу нигори зебову нотакрор йӯрмадӯзӣ намуда, аз гуле гулзор ҳосил мекунад. Бо дастони ҳунарманду бузургу меҳнатофаринаш ақли бинандаро асир месозад.

Картинки по запросу йурмадузи

Ҳунарҳои волои йӯрмадӯзони асилро дида, бешубҳа онҳоро ҳунармандони бузург номгузорӣ мекунем, ки ин номҳои бузург бе меҳнату заҳмати зиёд ба даст намеоянд. Бузургони олами адаб таъкид кардаанд, ки Худованд тору пуди инсонро аз меҳру садоқат сириштааст. Боз тазаккур додаанд, ки Офаридгор як хислати хешро ба инсонҳо ҳадя кардааст, ки ин эъҷозгарӣ, яъне аз мавҷудоти халқкардаи Ҳазрати ҳақ чизи дигар офаридан аст, аз ин лиҳоз, ҳунармандиро мўъҷизаи худовандӣ меҳисобанд. Зеро инсон аз пахтаю пиллаю рангу ғоза матову ресмону газвори гуногун меофараду ба тору пудашон меҳру муҳаббати зиндагиро мепечаду мебофад, рангубор медиҳаду оҳар мебахшад, то ки зебогии табиат, оламу атроф, боғу гулшани Ватан дар онҳо таҷассуми хешро ёбанд.

Картинки по запросу йурмадузи

Шахси йӯрмадӯз низ бешубҳа дар рўи матоъ гул медӯзад, дар рўи матоъ ҳастиашро мебахшад, дар рўи матоъ зебоии табиатро аз нигоҳи шоиронааш ҳаккокӣ мекунад.

Хулоса, ҳунари йӯрмадӯзӣ аз рӯзҳои пайдоишаш то ба замони имрӯз барои мо-тоҷикон мерос мондаасту дар замони соҳибистиқлолии Тоҷикистон боз ҳам рушду ташаккул ёфт.

Алҳол занону бонувони зиёде бо ин намуди ҳунар машғуланду бо маҳсули меҳнати хеш ҳамагонро мафтун кардаанд. Яке аз онҳо ҳунарманд-тарроҳ, бахусус йӯрмадӯзи болаёқат, сарвари Сехи дӯзандагии «Ҳанифабону»-и шаҳри Хуҷанд  Ҳанифабону Мӯъминова мебошад, ки бо маҳсули меҳнати хеш ҳамагонро мафтун намудааст.

 

Нет комментариев

Также рекомендуем

Гӯшти мурғ ва интихоби босифати он

Дар замони Шӯравӣ  дар рафҳои мағозаҳо гӯштҳои мурғи ба назар лоғар дар фурӯш буданд, аммо тамъи хубе доштанд. Аммо мурғҳои ҳозира ба назар фарбеҳ менамоянду ...